Das Musuem - Project proposal

"Das Museum" is a project that begun some months ago, in my studio, in an abandoned university building in East Berlin. My private space, a part of a previously public place with inscriptions, labels, cupboards, left archives and chairs, was a fragment of an already told story that I didn't control.

Περισσότερα...
 
Δωμάτιο Εργασίας #457

Arbeitsraum #457

Dimitris Tsoumplekas

You know, I think if you live someplace long enough,
You are that place.

Rocky Balboa

'Είναι έτοιμα τα νομοσχέδια για όσους καλύπτουν ή αλλοιώνουν τα φυσικά τους χαρακτηριστικά,
κρυβόμενοι έτσι πίσω από την ανωνυμία που παρέχει αυτή η κάλυψη.

Κώστας Καραμανλής

To πρότζεκτ με τον προσωρινό τίτλο «Das Museum» (μέρος του οποίου αποτελούν τα τρία βίντεο αυτής της αίθουσας) βασίζεται σε φωτογραφίες κτιρίων του ανατολικού Βερολίνου που τραβήχτηκαν αρχικά με τη διάθεση συλλογής ντοκουμέντων. Στην πορεία, και καθώς ένα χαώδες κτίριο της Prenzlauer Promenade άρχισε να αδειάζει πρώτα από ανθρώπους, ύστερα από έπιπλα, ο Δημήτρης Τσουμπλέκας ασχολήθηκε με την ιδέα του κτιρίου ως άδειου κελύφους. Παρακολουθώντας τη σταδιακή ερήμωση των γραφείων διαπίστωσε ότι η παράταξη από σκάλες, ατέλειωτους διαδρόμους, άδεια ρημαγμένα γραφεία δημιουργούσαν μια αρχιτεκτονική του κενού με χαρακτηριστικό οπτικό λεξιλόγιο (πρίζες, πόμολα, ταπετσαρίες, κουρτίνες, ξύλινες επενδύσεις). Αρχιτεκτονική που χωροθετούσε επίσης τα εσωτερικά τοπία- τις διαδρομές αρχέγονων φόβων που διανοίχτηκαν εξαιτίας της έλλειψης επικοινωνίας, της έλλειψης του Άλλου.

Στα βίντεο που παρουσιάζονται μια καρέκλα χτυπιέται σπασμωδικά- όπως ένας άνθρωπος που ακούει δυνατά μουσική ή χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Τα λουλούδια της ταπετσαρίας κινούνται ή σβήνονται. Ο διάδρομος γίνεται κυλιόμενος και οδηγεί με μεγάλη ταχύτητα σ'έναν τοίχο. Κι ένας άνθρωπος κάθεται στο άδειο γραφείο του και κάνει ασκήσεις σαγονιών προκειμένου να χαμογελάσει. Είναι εμφανές ότι δεν ξέρει τι ακριβώς πρέπει να κάνει καθισμένος στο γραφείο αυτό. Ως νευρόσπαστο παραπέμπει οπτικά στην άποψη του D.W.Winnicott για τη μνήμη του υποκειμένου: «χρειάζεται να 'θυμηθεί', αλλά δεν είναι δυνατόν να θυμηθεί κάτι που δεν έχει ακόμη συμβεί, κι αυτό το πράγμα του παρελθόντος δεν έχει ακόμη συμβεί, γιατί ο ασθενής δεν ήταν εκεί για να του συμβεί».

Ο χρόνος, η απουσία αλλά και η μνήμη ως χωροταξία, είναι μερικά από τα βασικά ζητήματα στο «Das Museum».